maandag 30 oktober 2017

Perlage en broderie d'art voor Haute Couture

Ik ben het type dat graag bijleert, constant... Daar staat geen limiet op.
Creatief bezig zijn, zit me al van kinds af aan in het bloed. Als ik maar kan prullen en iets kan creëren. Gewoon genieten van het moment dat je jezelf volledig verliest in wat je aan het doen bent.
Al de rest wordt dan bijzaak... Of verdwijnt dan zelfs even uit je hoofd.
Dat is genieten voor mij!

Ik draag mooie herinneringen mee aan de naailessen in de lagere school. Toen handwerk nog wel een vak mocht zijn. Ze zouden het terug moeten brengen naar de scholen. Kinderen bloeien er van open en groeien, gaan geloven in meer mogelijkheden.

In 2010 ontdekte ik de naaimachine en sindsdien ben ik er niet meer van weg te slaan. Doorheen die 7 jaren groeide mijn nood aan uitdaging en ik blijf ze vinden.

Zo startte ik in oktober een kleine opleiding 'perlage en broderie d'art voor Haute Couture'. Ik wist ongeveer wat het was door een documentaire van Dries van Noten.
Zonder hoge verwachtingen ben ik er aan begonnen en ik heb genoten van de leerstof, de kennis en vooral de praktijk. Het is een intensief werkje, maar het geeft je zoveel voldoening...

Mijn werkstuk is nog niet af en ik hoop er binnenkort eventjes aan door te kunnen werken (drukke agenda de komende maand), maar ik geef jullie graag deze foto's al mee.






zaterdag 24 juni 2017

Een 4-jarige en een naaimachine...

De tijd van het jaar... Een cadeautje voor de juf. Eigenlijk doen we al mee met een gemeenschappelijk klascadeautje, maar Lieselot maakt graag een tekening voor haar juf. En ik vind het dan fijn om die tekening een extra dimensie te geven. Niet gewoon op papier... Nope, wel op stof.
En die tekening verwerken we in een boodschappentas. Lekker ecologisch...

Om het dit jaar nog eens extra speciaal te maken, liet ik haar zelf achter de naaimachine kruipen. Lieselot houdt van alles wat knutselen is, fijne motoriek en frullen. Ze stelde honderden vragen tijdens het naaien... 'Voor wat dient deze knop, mama?' en 'Hoe zet je die machine nu aan en uit?' en 'Mag ik het lichtje nog eens uit doen?'

Telkens ze een speldje zag zei ze 'Nu moet je chakaboom zeggen!', of... 'Even stoppen, het speldje moet er uit.' Ik denk dat we wel 25x chakaboom gehoord hebben. Ze beleefde er enorm veel plezier van. Genoot van het zelf creëren en het vertrouwen dat ik haar er in gaf. Eindelijk mocht ze ook eens achter mama's heilige machientje. ;)

En ik genoot er van om haar bezig te zien, om haar al die vragen te horen stellen... Kinderen kunnen echt meer dan je denkt! En ik kreeg een zalig mama-dochter-momentje.








Vind je het toch maar eng om dit zelf met je kinderen te doen? Ik geef deze zomer workshops aan kinderen. Je vindt de data en onderwerpen op mijn website van Atelier Flexje. Er zijn nog enkele plaatsjes vrij, schrijf je snel in! Ik kijk er al naar uit! 



dinsdag 6 juni 2017

Zeefdrukken voor een wonderjongen...

Een tijdje terug volgde ik een workshop van bobbinhood bij Het Machien. Ik had er enorm veel zin in en kwam na de workshop ook thuis met een voldaan gevoel.

Toen ik de website over bobbinhood nog meer uitpluisde (ik raakte geprikkeld door de ondernemerszin van de vrouw in kwestie), kreeg ik een instant feel good-moment. De visie, de opbouw, het hele verhaal. De moeite om eens even te gaan lezen.






Het uitsnijden van de figuren, het combineren en het uiteindelijke resultaat van dat harde werk: heerlijk gevoel! Dit alles deden we op proeflapjes van baalkatoen.

En toen deed er zich een kans voor, een vriendin beviel van een wonderlijk kereltje. Ze gaf een week of 2 daarvoor wat wensen door, dat gaf me een insteek voor een ideaal materniteit-cadeautje.
Ik begon het zelf te tekenen, maar combineerde met flockfolie. De letters sneed ik uit met mijn cameo. (De tekening had ook gekund, maar met de hand ging me evengoed...)
Ik ben benieuwd naar een aan-foto!


Zeefdruk en materiaal: Bobbinhood