woensdag 7 december 2016

Al een mini beetje kerst...

Een fotoshoot... Dat is iets wat we nu al lang eens wouden doen. Maar om een of andere reden kwam het er nooit van. Misschien ook gewoon door de zenuwen. Want 3 kindjes zomaar even laten poseren, is toch niet zo'n lachertje.
Maar ze deden dat goed. De ene wat meer verlegen dan de andere.

Om het mezelf niet al te gemakkelijk te maken, wou ik hun kerstkleding af krijgen tegen de fotoshoot. Serieus gezweet heb ik... 2 hemden en een jurk...
Tussendoor even 'snel' er aan werken. De gemoederen tussen de drie bedaren. Dan weer even verder werken. De avonden spenderen aan nog verder werken...
Tot op de laatste minuut heb ik er aan gewerkt. De laatste knoop zat er net aan, als we dringend toch wel de auto in moesten om naar de fotoshoot te vertrekken.

Maar ik ben eens zo trots op het resultaat. Ze stralen en ik straal... En het voordeel van zo'n vroege fotoshoot... Ik hoef me niet meer druk te maken om 'wat gaan ze aan doen met kerst'.

Met dank aan 'Studio Diewke'.

donderdag 14 juli 2016

Vervaardiger van kinderkleding


Zo noemt de opleiding die ik de afgelopen 2 jaar gevolgd heb. Als laatste opdracht van de modules, maakten we een bermuda. Omdat we bij het maken van de blazer enkele lessen van de bermuda hadden afgesnoept, hebben we de bermuda zo goed als zelfstandig moeten maken. Enkel de moeilijkere stukken volgden we in de les.

En onze Thijs dacht 'voor je laatste project, zorg ik wel even dat ik ook aan de beurt kom...'
Meneer groeide zowaar tot een maatje 92... :) En mama was blij dat ze eens voor de zoon kon werken, i.p.v. voor de dochter.

Hij is er trots op, op zijn stoere broek. (En mama stiekem ook op het werk...)




En na de bermuda volgde het examen... Zenuwen dat ik er voor had! Een rokje maken met enkele opdrachten er in verwerkt. Ik maakte wel 3 testrokjes, een eerste om er foutjes uit te halen... Een tweede om die foutjes aan te passen... een derde, omdat ik het eerste en het tweede model niet naar mijn zin vond... En het uiteindelijke resultaat is helemaal wat ik wou... :)

Het resultaat van 2 jaar deze opleiding te volgen... Een getuigschrift 'vervaardiger van kinderkleding'... Ik ben er trots op. En om het niet te verleren, schrijf ik me komend jaar in voor de opleiding van 'dameskleding'.



maandag 13 juni 2016

De blazer... met een extraatje...

1 per maand... Maar in de maand mei is het me dan toch niet gelukt om iets te schrijven. Ondanks dat ik wel een bericht had om te delen...

Ik maakte project 3 van het tweede jaar in de opleiding 'vervaardiger van kinderkleding' af. De blazer... En wat een karwei was me dat! ;)

De blazer kreeg een extraatje met zich mee. Op 25 mei gingen we een laatste keer tot bij mijn peter. Hij lag al even in het ziekenhuis. Ik deed Lieselot haar blazertje aan.
Ik wou hem dat nog laten zien... Hij nam het met zijn beide handen vast en vroeg 'Heb jij dat zelf gemaakt?!'... Ik voel me extra trots op hetgeen ik meegekregen heb van hem. 6 jaar geleden gaf hij me bobonne haar naaimachine, nadat mijn mama haar machine het bij hem op het appartement begaf. Ik ben toen onwetend begonnen aan een hobby, die enorm is uitgegroeid... Ik doe het ontzettend graag. Ik ben dan ook blij dat ik dit mijn leven lang met me mag meedragen. Elke keer er iets van onder de naaimachine rolt, zal hij in mijn gedachten zijn. Hij was enorm trots dat hij die machine aan me gegeven had. De keren dat hij hier dan op bezoek kwam, vroeg hij er ook achter of ik nog eens iets gemaakt had...

26 mei is hij overleden... Ik draag enkel mooie herinneringen aan hem mee. Hij was een grootvader/peter uit de 1000. Je kan dat over iedereen zeggen dat je lief gehad hebt, maar hij is deze woorden meer dan waard...


Het blazertje was wel een avontuur op zich... Lieselot besloot om eventjes op zo'n 2 maanden tijd een stevige groeispurt te ondernemen... Ongeveer een dikke kg zwaarder en omhoog geschoten in de lengte... Het vestje is dan ook redelijk nipt, maar zo'n spurt had ik echt niet zien aankomen. ;)

Ze koos zelf de stofjes en de combinatie. Ze besloot zelf welke vorm het zakje moest hebben... En ze is superblij met de blauwe bloemen als knoopjes... 'Die heb ik gekozen!' zegt ze dan...


Ik ben ook blij met het resultaat... Uniek in zijn stuk... De drukke print was best spannend... :)